Abrían unha carta e saía un morto

comillasCando era nena, no meu lugar de Uz, todas as cartas que chegaban eran ou para ir a guerra ou para dar noticia dalgunha morte. Sempre. Abrían unha carta e saía un morto. E sempre pensei: Eu non quero saber ler. A min non me vai saír o morto nin unha chamada á guerra nin a comunicación dunha multa por ir por leña ao monte.

Mais agora podes ler outras cousas, dixo Garúa en ton pícaro. Poder ler e escribir cartas de amor.

Ai, iso aínda é máis triste.

O último día de Terranova
Manuel Rivas

Anuncios

Responder

Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:

Logo de WordPress.com

Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. Cerrar sesión / Cambiar )

Imagen de Twitter

Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. Cerrar sesión / Cambiar )

Foto de Facebook

Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. Cerrar sesión / Cambiar )

Google+ photo

Estás comentando usando tu cuenta de Google+. Cerrar sesión / Cambiar )

Conectando a %s